صبای سلامت پایگاه خبری
برآوردهای مختلفی از آینده اینترنت اشیا و تاثیر این تکنولوژی بر صنایع مختلف صورت گرفته است. اگرچه اعداد و ارقام، تصاویر گوناگونی از آینده به دست میدهد، اما موضوع حتمی این است که صنایع غذایی نیز از این تغییرات بیبهره نخواهد ماند.
به گزارش صبای سلامت ، به نقل از آیاوتیتی ، یک سنسور، قابلیت اتصال به اینترنت و توانایی برقراری ارتباط، سه جزء تشکیلدهنده فناوری اینترنت اشیا هستند. اینترنت اشیا با سرعت و قدرت تمام درحال پیشرفت است. شرکتهایی مانند اریکسون و سیسکو پیشبینیهایی کردهاند مبنی بر اینکه تا سال ۲۰۲۰ حدود ۵۰ میلیارد دستگاه متصل به اینترنت اشیا وجود خواهد داشت.
اگرچه برآوردهای مختلفی صورت گرفته اما یک نکته غیرقابل انکار این است که صنایع غذایی از خیل کاربران اینترنت اشیا عقب نخواهد ماند.
در اینجا به مرور چهار حوزه استفاده شرکت های مواد غذایی از فناوری اینترنت اشیا پرداخته می شود :
سلامت مواد غذایی
شاید مهمترین سرمایهگذاری در این حوزه، توانایی نظارت دقیق بر سلامت مواد غذایی باشد. این امر به کاهش خطر شیوع بیماریهای غذایی کمک میکند. استفاده از سنسورهای ردیابی لحظهای دما در صدر فهرست فناوری اینترنت اشیای مورد استفاده در این صنعت قرار دارد؛ سنسورهایی که توانایی نظارت بر دمای محصول، از لحظه خروج از مزرعه تا زمان خارج شدن از قفسه خاروبارفروشی را دارند.
کاهش هدررفت
بنابر اعلام سازمان خاروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، سالانه یک سوم تولیدات غذایی انسانها در سراسر جهان، نابود میشود یا به هدر میرود. گرچه بخشی از این میزان به هدررفت غذا در بخش مصرف مربوط است، اما کاستیهای بخش حمل و نقل و توزیع زنجیره عرضه نیز به هدررفت حدود یکوسه دهم میلیارد تن غذا در سال منجر میشود. به کمک دیتاسنترهای ابری مرکزی میتوان به صورت لحظهای ایمنی سلامت مواد غذایی را ردیابی کرد. شرکتها میتوانند این فناوری را در تصمیمات مدیریت کسب و کار خود جای دهند. برای مثال، اگر بار کلم بروکلی که از مکزیک آورده شده است در طول حمل و نقل، در دمای مناسب قرار نگرفته باشد، شرکت میتواند با آگاهی از این مسئله، عمر فروشگاهی این بار را کاهش دهد تا خردهفروش بتواند با انجام اقدامات لازم در این زمینه، محصول را پیش از فاسد شدن به دست مشتری برساند.
انسجام اسناد
در چارچوب پایبندی به FSMA، شرکتهای مواد غذایی که درآمد سالانهشان از مرز یک میلیون دلار عبور میکند، ملزم هستند اسناد سلامت غذایی را دستکم تا دو سال بایگانی کنند.
اما مسئله به همین جا ختم نمیشود و مسئولان ترابری و حملکنندگان هم باید اسناد و سوابق حمل و نقل و آموزش ۱۲ ماه اخیر را در اختیار داشته باشند.
گرچه هنوز هم اسناد کاغذی رواج زیادی دارد، اما شرکتها میتوانند با تغییر رویکرد به سمت استفاده از پرتالی مبتنی بر فضای ابری، دستاوردهای زیادی داشته باشند. چنین پرتالی دارای سنسورهایی است که با ارسال خودکار و لحظهای دادهها به پایگاه داده آنلاین، نه تنها حجم کار موردنیاز را کاهش میدهند، بلکه باعث کاهش خطای انسانی نیز میشوند.
تحلیل پیوسته دادهها
درحالی که سه مورد پیشین روی نقاط اطلاعاتی خاصی متمرکزند، فناوری اینترنت اشیا فضا را برای تجزیه و تحلیل بیپایان دادهها توسط شرکتها نیز مهیا کرده است.
حالا میتوانیم با درآمیختن گرایشهای مشتریان، دادههای لجستیک و هرچیز دیگری که میشود به طور خودکار اندازهگیری کرد، تصمیمات تجاری حساب شدهتر و مستحکمتری بگیریم.
